لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 14 از 3246

الف معین

(اِ.)۱ - خواهر.۲- مخففِ آغاباجی.

الف معین

(بَ) (اِ.)۱- نشانة کمان گروهه.۲- آلتی در زراعت. آبچ نیز گویند.

الف معین

(ص مر.) مشعشع، درخشان.

الف معین

(اِمر.) حباب و سرپوشی برای چراغ و مانند آن که نور را به پایین افکند.

الف معین

(اِمر.)۱- نام روز دهم از ماه فروردین. گویند اگر در این روز باران ببارد...

الف معین

(زِ) (اِمر.) آبی که از کنار چشمه، رود، تالاب و امثال آن به بیرون تراود...

الف معین

(زَ)۱- (اِ.) تشتی از سفال یا فلز که در آن آب گرم و دارو می‌ریختند و بی...

الف معین

(زَ) (اِمر.)۱- عید آب پاشان، جشنی که ایرانیان در روزِ تیر - سیزدهمین ...

الف معین

(اِمر.)۱ - فاضلاب.۲- مستراح.۳- آفتابه.۴- دلو.

الف معین

(اِ.) گل همیشه بهار.