لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 25 از 3246

الف معین

(~. پَ رَ) (اِمر.) پرستندة آتش. کسی که آتش را پرستش کند. زرتشتیان را ب...

الف معین

(~. رِ) (اِمر.)۱- پارة آتش، اخگر.۲- کنایه از: کودک شریر.

الف معین

(~. نِ) (اِ.) اداره و سازمانی که کارش فرونشاندن حریق است.

الف معین

(~. نِ دَ) (مص م.)۱- خاموش کردن آتش.۲- کنایه ا ز: فرو نشاندن خشم و غضب...

الف معین

(اِ.) میوه خشک مرکب از پسته، بادام، فندق، تخمه و مانند آن. ؛ ~ مشکل گ...

الف معین

(دِ)۱ - (ص مف.) خلانیده، سوزن فرو برده.۲- (اِ.) بخیه، ناهمواری‌های سطح...

الف معین

(جُ یا جَ) (اِ.) آروغ.

الف معین

(~ ِ نَ) (اِمر.) نوعی از آجر که از اکسید منیزیوم و برخی از سیلیکات‌های...

الف معین

(مُ فِ) (اِ.)۱- تودة هوایی که اطراف کرة زمین را فرا گرفته، جو.۲- کنا...

الف معین

(تَ) (اِ.) اتم.