لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 7 از 3246

الف معین

(دَ) (مص م.)۱- آبیاری کردن.۲- فلزی را با فلز دیگر اندودن.

الف معین

(رِ) (اِمر.)۱- آبخوری.۲- آبگیر.۳- چشمه، جویبار.

الف معین

(بِ چَ) (اِمر.) اشک، سرشک.

الف معین

(چَ) (اِمر.)۱- ناشتایی، غذای اندک.۲- خوراک وحوش و طیور.

الف معین

(مَ دَ) (اِمر.) آبی که از زمین جوشد و دارای گوگرد و املاح دیگر است.

الف معین

(مُ) (اِمر.) نوعی بیماری چشم که بر اثر پیری یا بیماری یا ضربه، عدسی چش...

الف معین

(اِمر.) آبی که از فشردن لیمو ترش به دست می‌آید.

الف معین

(بِ فَ یا فِ سُ دِ) (اِمر.)۱- یخ، برف.۲- شیشه.۳- بلور.۴- خنجر.

الف معین

(طَ) (اِمر.)۱- آب زر.۲- آب اکلیل.

الف معین

(بِ طَ رَ) (اِمر.) شراب انگوری، آب عشرت.