بایگانی‌های لغت نامه - صفحه ۲۹ از ۳۲۴۶

الف معین

(خَ. زَ) (اِمر.)۱- دورة آخر.۲- قسمت واپسین از دوران روزگار که به قیام...

الف معین

(خَ. دَ) (اِمر.)۱- آخربار.۲- پایین اتاق.

الف معین

(خِ رَ) (اِ.) جهان دیگر، عقبی.

الف معین

(خِ رُ دُّ) (اِمر.) آخرین دارو، آخرین علاج.

الف معین

(خِ رَ یا رُ اَ) (ق مر.) سرانجام، آخرکار، عاقبت.

الف معین

(خَ) (ص.) دیگر، دیگری. ج. آخرین.

الف معین

(دَ) (اِ.)۱ - نخستین انسان.۲- (عا.) نوکر. ؛ ~ خود را شناختن از توان...

الف معین

(~. خُ) (ص مر.) کم روزی، بی بضاعت.

الف معین

(دَ رَ) (اِ.)۱- رنج، اندوه.۲- آفت، مصیبت.

الف معین

(رَ مِ) (اِ.) نک آدرم.

سایدبار