بایگانی‌های زبان - صفحه ۱۱۵ از ۳۲۴۰

الف معین

( اِ ) (مص م.) بروز دادن، بیرون آوردن، آشکار کردن.

الف معین

(اَ بَ) (اِ.)۱- زمانی که آن را نهایت نباشد، همیشه جاوید. مق ازل.۲- ...

الف معین

( اَ ) (اِ.) جِ بر؛ نیکان، نیکوکاران.

الف معین

(اَ خَ) (ص.) بخیل تر، لئیم تر.

الف معین

( اَ ) (اِ.)۱- جِ برج ؛ برج‌ها، دوازده برج منطقة البروج.۲- کوشک و قلع...

الف معین

(اَ خِ رِ) (اِ.) جِ بخار؛ بخارها.

الف معین

( اِ ) (مص م.)۱- بیزار کردن، بری کردن.۲- شفا دادن.۳- صرف نظر کردن بست...

الف معین

(اَ خِ) (ص.) کسی که دهان بدبوی دارد. گنده دهان.

الف معین

(اَ) (ص مر.) دارای ابر، پر از ابر.

الف معین

(اَ حُ) (اِ.) جِ بحر؛ دریاها.

سایدبار