بایگانی‌های زبان - صفحه ۱۲ از ۳۲۴۰

الف معین

(اِ.) جِ ابد؛ جاوید بودن‌ها.

الف معین

(چِ لُ) (اِمر.) آبی که برنج در آن جوشیده باشد، ابریس، آشام، آشاب.

الف معین

(اِمر.) خواهر، آبجی.

الف معین

(بْ. چِ یا چَ)(حامص. اِمر.) غذایی که نخستین بار در حدود شش ماهگی به ک...

الف معین

(~ عُ یُ) (اِمر.)پدران آسمانی، کنایه از: هفت سیاره یا هفت آسمان.

الف معین

(ء ِ سَ عَ) (اِمر.) هفت پدران، کنایه از: هفت سیاره.

الف معین

(اِ.) جِ اَب.۱ - پدران، اجداد.۲- کشیشان.

الف معین

(ص مر.) مشعشع، درخشان.

الف معین

(اِمر.)۱ - زفت رومی.۲- مومیایی.

الف معین

(اِمر.) حباب و سرپوشی برای چراغ و مانند آن که نور را به پایین افکند.

سایدبار