بایگانی‌های زبان - صفحه ۲۵ از ۳۲۴۰

الف معین

(تِ) (اِ.) ابزاری برای ثابت نگه داشتن اندام شکستة بدن.

الف معین

(~. رِ) (اِمر.) آن چه با آن آتش افروزند (پنبه، خار، هیزم)، آتش افروزنه...

الف معین

(~. پَ جِ) (ص مر.) صنعتگر.

الف معین

(~. گَ) (اِمر.) ظرف کوچک سیمی که در آن چند تکه زغال افروخته قرار می‌ده...

الف معین

(جُ) (اِ.) معرب آگر یا آگور؛ خشتی که در کوره پخته شده باشد و یکی از مص...

الف معین

(اِ.)(عا.) = آژان:مأمور شهربانی، پاسبان.

الف معین

(دَ) (مص م.) از حد گذراندن.

الف معین

(ثِ) (اِفا.) گناهکار، مجرم.

الف معین

(اِ.) جِ اثم ؛ گناه‌ها، بزه‌ها.

الف معین

(اِ.) جِ اثر؛ نشانه‌ها.

سایدبار