بایگانی‌های زبان - صفحه ۵۵ از ۳۲۴۰

الف معین

(اِ.) نک آشغال.

الف معین

دردا (ش ِ اَ. دَ)(اِمر.) آشی که به نیت شفای بیماری درست می‌کنند و به م...

الف معین

(کُ) (ص فا. اِ.)۱- عمل آشتی کردن.۲- مجلسی که برای آشتی کردن و آشتی داد...

الف معین

(ش ِ یا شُ دَ) (مص ل.) کنف شدن، خجالت زده شدن.

الف معین

(اِ.)۱- رفع دلخوری و کدورت.۲- تمام کردن جنگ.۳ - آرامش.

الف معین

(وَ) (ص.) آسیمه، سرگشته.

الف معین

(تُ) (اِ.) آشتم، آستیم، چرک و ریم جراحت.

الف معین

(نِ) (اِمر.) تخم مرغ، خایه.

الف معین

(لَ) (اِ.) کعب. استخوان پاشنة پا.

الف معین

(~. سَ) (ص مر.) نک آسیمه.

سایدبار