بایگانی‌های زبان - صفحه ۸۸ از ۳۲۴۰

الف معین

(یُ) (اِ.) یون مثبت. مق. کاتیون.

الف معین

(اِ.) مایعی است بی رنگ و با بوی نامطبوع که در هوا کدر می‌شود و در آب ک...

الف معین

(اِ.) جِ اناء؛ ظرف‌ها، آبدان‌ها.

الف معین

(اِفا.) مؤنث آنس، زن نیکو، خانم. ج. اوانس، آنسات.

الف معین

(اِ.) خُم کوچک سفالین که دوغ را در آن می‌ریختند و آرام آرام تکان می‌دا...

الف معین

(اِ.) گروهی از پروتئین‌های کاتالیزی که یاخته‌های زنده آن‌ها را تولید ...

الف معین

(~. گَ) (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

الف معین

(هِ تِ)(حامص.)۱- کندی.۲- درنگ.۳- ملایمت، مدارا.۴- وقار.۵- شکیبایی.

الف معین

(هَ. ک دَ) (مص ل.) قصد کردن، عزم کردن.

الف معین

(~.) (ص.) نرم خو، ملایم.

سایدبار