بایگانی‌های زبان - صفحه ۹۱ از ۳۲۴۰

الف معین

(هِ) (ص.) مردی که زن و فرزند داشته باشد.

الف معین

(هَ)(اِ. ص.) سازنده آهنگ، موسیقی - دانی که آهنگ بساز د.

الف معین

(~. کَ دَ)(مص ل.) به نرمی رفتار کردن.

الف معین

(~. گَ) (اِ. ص.) کسی که پیشه اش ساختن آلات و ادوات آهنی است، حداد.

الف معین

(هِ تِ)(حامص.)۱- کندی.۲- درنگ.۳- ملایمت، مدارا.۴- وقار.۵- شکیبایی.

الف معین

(هَ. ک دَ) (مص ل.) قصد کردن، عزم کردن.

الف معین

(~.) (ص.) نرم خو، ملایم.

الف معین

(هَ)(اِ.)۱- اکسید کلیسم، جسمی است سفید، جذب کنندة رطوبت که از پخته شد...

الف معین

(چَ) (ص مر.) آن که چشمی مانند آهو دارد.

الف معین

(ی) (ص مر.) بنا یا خانة شش پهلو، خانة شش ضلعی.

سایدبار