بایگانی‌های زبان - صفحه ۹۵ از ۳۲۴۰

الف معین

(وَ رَ) (اِ.) اورک. تاب، تاب خوردن.

الف معین

(اِمص.) نادیده گرفتن خطاهای کوچک در برخی از بازی‌های گروهی.

الف معین

(رَ) (اِمر.) معبر آب، آبراهه.

الف معین

(اِ.) رنگ، لون. اوام نیز گویند.

الف معین

(رَ) (اِ.) نک اروند.

الف معین

(شَ) (حامص.) صوت شناسی، مطالعه و توصیف علمی آواهای زبان.

الف معین

(وَ رَ جَ) (اِمر.)۱- دست بند، دست برنجن.۲- خلخال، پای آورنجن.

الف معین

(~. شُ دَ) (مص ل.)۱- شهره شدن.۲- مایة عبرت گشتن.

الف معین

(وَ دَ) (مص ل.) جنگ کردن، نبرد کردن.

الف معین

(~. خا) (ص فا. ص مر.) کسی که آواز خواند، خوانندة حرفه‌ای.

سایدبار