بایگانی‌های ن - صفحه ۱۲۲ از ۱۴۰ - لغت نامه زردیس

معین ن

نونهال

(نُ. نِ) (اِمر.)۱- نهال تازه، درخت جوان.۲- کنایه از: کودک، خردسال.

معین ن

نژغار

(نَ) (اِ.) بانگ، فریاد، نعره.

معین ن

نوی

(نِ) (اِ.) نک. نُبِی.

معین ن

نوند

(نَ وَ)۱- (اِ.) پیک، نامه بر.۲- (ص.) تیزرو، تندرو.

معین ن

نژاده

(نِ یا نَ دِ) (ص.) اصیل، نجیب.

معین ن

نوگند

(نُ گَ) (ص مر.) نورسته، نوخاسته.

معین ن

نون

(اِ.)۱- چاه زنخدان.۲- تنة درخت.

معین ن

نژاد

(نِ) (اِ.)۱- اصل، نسب، گوهر.۲- اصیل، نژاده.

معین ن

نوکیسه

(نُ س) (ص مر.) کنایه از: کسی که تازه درآمدی پیدا کرده‌است.

معین ن

نومید

(نُ) (ص.) ناامید، مأیوس.

سایدبار

باز کردن سایدبار