بایگانی‌های ر - صفحه ۱۰۱ از ۱۰۲ - لغت نامه زردیس

ر معین

ریکا

(اِ.)۱- پسر.۲- محبوب و معشوق.

ر معین

ریژ

(اِ.) زمین پشته پشته.

ر معین

ریچال بافتن

(~. تَ) (مص ل.) (عا.) سخن بیهوده گفتن.

ر معین

ریچال

(اِ.) = لیچار. لیچال: سخنان بیهوده و نامربوط.

ر معین

ریچار

(اِ.)۱- مربا.۲- هر خوراکی که از چند چیز سازند.

ر معین

ریپ زدن

(زَ دَ) (مص ل.) با حرکت‌های مقطع و نامتوازن کار کردن یا پیش رفتن.

ر معین

ریوی

(یَ یّ) (ص نسب.) منسوب به ریه.

ر معین

ریوه

(وِ) (اِ.)۱- پشته، گریوه.۲- مکر، حیله.

ر معین

ریوند

(وَ) (اِ.) نک ریواس.

ر معین

ریونجو

(وَ) (اِ.) = رونجو. رونجه: موریانه. دیوک. ارضه.

سایدبار

باز کردن سایدبار