بایگانی‌های ر - صفحه ۱۰۱ از ۱۰۲ - لغت نامه زردیس

ر معین

ریو

(اِ.) مکر، حیله.

ر معین

ریگزار

(اِمر.) زمین پر از ریگ.

ر معین

ریگ

(اِ.) سنگریزه، شن. ؛ ~ در روغن کردن۱- کار باطل کردن.۲- چیزی یا کاری ر...

ر معین

ریکا

(اِ.)۱- پسر.۲- محبوب و معشوق.

ر معین

ریژ

(اِ.) زمین پشته پشته.

ر معین

ریچال بافتن

(~. تَ) (مص ل.) (عا.) سخن بیهوده گفتن.

ر معین

ریچال

(اِ.) = لیچار. لیچال: سخنان بیهوده و نامربوط.

ر معین

ریچار

(اِ.)۱- مربا.۲- هر خوراکی که از چند چیز سازند.

ر معین

ریپ زدن

(زَ دَ) (مص ل.) با حرکت‌های مقطع و نامتوازن کار کردن یا پیش رفتن.

ر معین

ریوی

(یَ یّ) (ص نسب.) منسوب به ریه.

سایدبار

باز کردن سایدبار