بایگانی‌های ن - صفحه ۸۷ از ۱۴۰

معین ن

(نَ) ۱- (مص ل.) پاکیزه بودن.۲- (اِمص.) پاکیزگی.

معین ن

(نَ) (اِ.) تودة ریگ.

معین ن

(نِ. نِ) (ص مر.) (عا.) کسی که زیاد بهانه می‌گیرد و غر می‌زند.

معین ن

(نِ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.)۱- بهانه - جویی کردن.۲- غرغر کردن.

معین ن

(نِ)(اِ.) (عا.) غرغر، بهانه، بهانه جویی.

معین ن

(نَ) (ص.)۱- گرانمایه، قیمتی.۲- نیکو، مرغوب.

معین ن

(~. مِ) (اِمر.)حکم و فرمان پادشاهان برای گرد آمدن سپاه.

معین ن

(نَ قّ) (ص.)۱- صورتگر، چهره - پرداز. ۲- کسی که در و دیوار و جز آن را...

معین ن

(~.) (ص مر.) نوازندة نقاره.

معین ن

(~. ن) (اِمر.) جای مخصوص بر بالای سردرهای بلند که هر صبح و شام در آن...

سایدبار