بایگانی‌های پ - صفحه ۳ از ۱۵۱

پ معین

(تَ) (مص ل.) پایدار بودن.

پ معین

(تُ) (اِمر.) = پاتوغ: محلی که همیشه در آنجا عده‌ای گرد هم آیند.

پ معین

(اَ) (اِمر.) کفش ؛ پاپوش.

پ معین

(اِمص.) نک پاداش.

پ معین

(تِ لِ) (اِ.) نک پاتیل.

پ معین

(اُ دَ) (مص ل.)۱- میسر شدن، دست دادن.۲- اتفاق خوب یا بدی پیش افتادن.

پ معین

(اِمص.)۱- جزا و کیفر، چه خوب چه بد.۲- مهر، کابین.

پ معین

(تَ) (اِمر.) ترساندن اطفال و زیردستان برای بازداشتن از کاری یا واداشتن...

پ معین

(وَ رَ جَ) ( اِ.)حلقه‌ای فلزی که زنان در مچ پای اندازند، خلخال.

پ معین

( اِ.) = پات: تخت، سریر.

سایدبار