بایگانی‌های پ - صفحه ۷ از ۱۵۱

پ معین

(چِ. چِ) (ص مر.) پاره پاره، لخت لخت.

پ معین

(زَ) (ص مر.)۱- آن که به پارسی سخن گوید.۲- فصیح، بلیغ.

پ معین

(اِ.) تجیر، دیوار مانندی که از تخته و پارچه ساخته می‌شود و به وسیلة آ...

پ معین

(دِ) (اِمر.)۱- محل اسکان گروهی از سربازان که برای محافظت محلی در آنجا...

پ معین

(اِ.)۱- ماما، قابله.۲- زنی که به بچه شیر می‌دهد، دایه.

پ معین

(چِ) (اِمصغ.)۱- پاره، تکه.۲- هر چیز بافته شده.

پ معین

(س ِ) (اِمر.)۱- گدایی، پرسه.۲- گدا.

پ معین

(ص.) پیرمرد.

پ معین

(اِمر.) گماشته، کسی که پی فرمان‌ها می‌رود.

پ معین

(~. سَ) (اِمر.) عصر حجر، پالئولتیک. نام دوره‌ای از ماقبل تاریخ که در آ...

سایدبار