ذوالقربی

(~. قُ با) [ ع. ] (اِمر.) خویش، خویشاوند؛ جِ ذوی القربی.





نوشته قبلی

ذوالقعده

نوشته بعدی

ذوالقدر

دیدگاهتان را بنویسید