لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 30 از 3246

الف معین

(دَ)۱- (ص.) خوب، نیکو.۲- (اِ.) تل، پشته.

الف معین

(اِ.) خشکی میان دریا، جزیره.

الف معین

(اِ.) نوعی صمغ برگرفته از نام اولین سازندة آن در ایران (انگلیسی زبانی...

الف معین

(اِ.) همنام، هم اسم.

الف معین

جِ ادب ؛ رسوم، عادات.

الف معین

(دَ) (اِ.)۱- حشره‌ای سبز رنگ مانند ملخ با پاهای دراز، سر بزرگ و دو جفت...

الف معین

(حامص.) (عا.) توسل به حیله‌های شرعی.

الف معین

(ص. اِ.)۱- ملا، معلم مکتب خانه.۲- پیشوای مذهبی.

الف معین

(~. چَ) (ص مر.) کسی که در رفاه و نعمت باشد، بسیاری مال.

الف معین

(~. سَ) (اِمر.)۱- آخوری که در آن کاه و علف نباشد.۲- سنگاب، آبشخور ساخت...