لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 31 از 3246

الف معین

(اِ.) همنام، هم اسم.

الف معین

جِ ادب ؛ رسوم، عادات.

الف معین

(دَ) (اِ.)۱- حشره‌ای سبز رنگ مانند ملخ با پاهای دراز، سر بزرگ و دو جفت...

الف معین

(حامص.) (عا.) توسل به حیله‌های شرعی.

الف معین

(ص. اِ.)۱- ملا، معلم مکتب خانه.۲- پیشوای مذهبی.

الف معین

(~. چَ) (ص مر.) کسی که در رفاه و نعمت باشد، بسیاری مال.

الف معین

(~. سَ) (اِمر.)۱- آخوری که در آن کاه و علف نباشد.۲- سنگاب، آبشخور ساخت...

الف معین

(~. خُ) (ص مر.) کم روزی، بی بضاعت.

الف معین

(~. جَ) (اِمر.) جشنی در روز آذر (نهم) از ماه آذر، در این روز به زیارت ...

الف معین

(~.) (اِمر.) = آذربویه: گیاهی است جزو تیرة اسفناج و خودرو است و برگ‌ها...