لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 34 از 3246

الف معین

(بَ) (ص فا.) تسکین دهنده، مسکن.

الف معین

۱ - (اِ.) قرار، سکون.۲- درنگ.۳- آسایش، راحتی.۴- (ص.)ساکت، خاموش.۵- ام...

الف معین

(ری. اِفا.) در ترکیبات به جای «آراینده» آید: بزم آرا، جهان آرا، صف آرا...

الف معین

(اِ.) جِ رأی ؛ رأی‌ها، اندیشه‌ها.

الف معین

(اِ.) نوعی موشک - انداز کوچک ضد تانک.

الف معین

(اِ.) واحد مقیاس سطح برابر با ۱۰۰ مترمربع.

الف معین

(~.)(ص نسب.)۱- اهل آذربایجان.۲- نام زبان قدیم سکنة آذربایجان.

الف معین

(~.) (ص مر.) نک آذریون.

الف معین

(~. گُ نَ) (اِمر.) یکی از سه آتشکدة بزرگ عهد ساسانی که در شیز آذربایجا...

الف معین

(~. شُ) (اِ.)۱- آذرنشین، سمندر.۲- پنبة کوهی.