لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 36 از 3246

الف معین

(تِ یَ) (اِ.) چاه جهنده، چاهی که بین دو دامنه در دره حفر کنند، و آبش ...

الف معین

(تْ رُ) (اِ.) هر گونه بیماری دردناک مفصلی به ویژه نوع التهابی آن که ب...

الف معین

(دَ) (مص م.) آراستن.

الف معین

(یِ گَ) (ص فا.) آن که آرایش کند، سلمانی.

الف معین

(یِ ش ِ خُ) (اِمر.) هفدهمین لحن از الحان باربدی.

الف معین

(یِ ش ِ جَ) (اِمر.) لحن هفدهم ازالحان باربد. لحن خورشید هم گفته‌اند.

الف معین

(ی ِ)(اِمص.)۱- زیب و زینت.۲- آماده شدن و صف کشیدن سپاه.۳- تصنع، ظاهر -...

الف معین

(دَ) (مص ل.)۱ - خفتن، استراحت کردن.۲- قرار یافتن، آرام شدن.۳- صبر کردن...

الف معین

(ص نسب.) قومی از قبایل سامی نژاد که نسبشان به «آرام» (اِرَم) پسر سام ب...

الف معین

(اِمر.)۱- جای آرمیدن.۲- مجازاً به معنی گور، قبر.