لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 40 از 3246

الف معین

(ش ِ) (اِ.) چوب باریکی که روی آن چند رشته موی اسب کشیده و برای نواخت ...

الف معین

(رِ) (اِ.) اسم مصدر از «آوردن».

الف معین

(رِ تَ)۱- (مص ل.)توانستن.۲- (مص م.) نک آراستن.

الف معین

(~. مَ) (حامص.)۱- شوق، اشتیاق.۲- حسرت.۳- غرض.

الف معین

(~. مَ)(ص مر.)۱ - مشتاق.۲- آزمند.۳- کامجوی.۴- دارندة حسرت.

الف معین

(~. خا) (ص فا.)۱- تمنی کننده، امیدوار.۲- شهوی، شهوانی.

الف معین

(~. بُ دَ) (مص ل.) حسرت خوردن.

الف معین

(رِ) (اِ.)۱ - خواهش، کام.۲- امید، چشمداشت.۳- شوق، اشتیاق.

الف معین

(اِ.) جِ ازل.

الف معین

(رَ دِ) (ص فا.) آزاردهنده، موذی.