لغات فرهنگ لغت زردیس - صفحه 41 از 3246

الف معین

(دَ) (مص م.) رنجاندن، آسیب رسانیدن.

الف معین

(تَ خِ یا خَ) (اِمر.) یرقان، زردی.

الف معین

(اِ.)۱- رنج، عذاب.۲- بیماری، مرض.

الف معین

(خا)(ص فا.)آزادی طلب، دوستدار آز ادی، طرفدار آزادی.

الف معین

(بَ) (ص.) کوشنده و تلاش گر برای به دست آوردن آزادی.

الف معین

(حامص.)۱- آزادگی.۲- آزاده بودن.۳- رهایی، خلاص.۴- شادی خرمی.۵- استراحت...

الف معین

(دَ یا دِ) (حامص.)۱- حریت، جوانمردی.۲- نجابت، اصالت.۳- آسایش، آسودگی....

الف معین

(دِ) (اِ.) ایرانیان.

الف معین

(دِ) (ص.)۱- اصیل، نجیب.۲- ر ه ا. ۳- فروتن.۴- فارغ.۵- سَبُک.۶- وارس...

الف معین

(مَ)(ص مر.)۱ - جوانمرد.۲- اصیل، نجیب.۳- ایرانی.