بایگانی‌های زبان - صفحه ۱۱۸ از ۳۲۴۰

الف معین

(اَ) (اِ.) جِ بعر؛ پشکل‌ها، سرگین‌ها.

الف معین

(~. کَ) (ص فا. اِمر.) موچینه، منقاش.

الف معین

(اَ) (اِ.) جِ بعد؛ دوری‌ها. ؛ ~ هندسی طول، عرض و ارتفاع.

الف معین

(~. کَ) (ص مر.) ابرویی چون کمان و دارای خمیدگی بیش از حد معمول.

الف معین

(اَ طَ) (اِ.)۱- رودخانة فراخ.۲- زمین هموار، هامون.

الف معین

(اَ. چِ. بُ) (اِمر.) ابروی پر - پشت.

الف معین

( اَ ) (اِ.) جِ بطل ؛ دلیران.

الف معین

(~. قِ) (ص مر.) ابروی باریک.

الف معین

(اَ صَ) (ص.) بیننده تر، بیناتر.

الف معین

(~. دَ) (مص ل) گِره بر ابرو افکندن.

سایدبار