بایگانی‌های زبان - صفحه ۱۲۰ از ۳۲۴۰

الف معین

(اَ بَ لَ یا اَ بِ لْ) (اِ.) شرارة آتش.

الف معین

( اِ) ۱- (مص م.) پوشیده گذاشتن، پوشیده سخن گفتن.۲- (اِ مص.) پوشیدگی، ت...

الف معین

(اَ لَ) (اِ.) گیاهی از تیرة اسفناجیان که در بیابان‌های خشک روید و شاخه...

الف معین

(اَ یِ) (اِ.) جِ بناء.۱- ساختمان‌ها.۲- پایه‌ها، اصول. ؛ ~ تاریخی سا...

الف معین

(اِ) (ص.) منافق و دورنگ.

الف معین

(~ زَ دِ) (اِمف. ص مر.)۱- مأبون.۲- رسوا، بدنام.۳- کسی که از وی نفرت د...

الف معین

(اِ) (اِ.) قند سفید، شکر سفید.

الف معین

(اُ نِ) ۱- (اِ.) عقده، گره، گره در رسن، چوب.۲- قوزک ساق.۳- عیب، کینه.۴...

الف معین

(اَ لَ) (حامص.) بلاهت، ساده لوحی، کم خردی، نادانی.

الف معین

(اَ یِ جِ) (اِمر.) همپایگان، همقطاران.

سایدبار