بایگانی‌های زبان - صفحه ۳۱ از ۳۲۴۰

الف معین

(~. خُ) (ص مر.) کم روزی، بی بضاعت.

الف معین

(دَ رَ) (اِ.)۱- رنج، اندوه.۲- آفت، مصیبت.

الف معین

(رَ مِ) (اِ.) نک آدرم.

الف معین

(رَ) (اِ.)۱ - نمد زین اسب و مانند آن.۲- درفشی که با آن نمدزین را دوزن...

الف معین

(رِ) (اِ.)۱- نشانی خانه، اداره و مانند آن، نشانی (فره).۲- عنوان و نا...

الف معین

(دَ) (اِ.) آذر، آتش.

الف معین

(دَ)۱- (ص.) خوب، نیکو.۲- (اِ.) تل، پشته.

الف معین

(اِ.) خشکی میان دریا، جزیره.

الف معین

(~. بَ) (اِ.) نام یکی از سه آتشکدة بزرگ دورة ساسانی که در ریوند خراسان...

الف معین

(دَ. کُ) (ص فا.)کشندة آدم، قاتل انسان.

سایدبار