بایگانی‌های زبان - صفحه ۳۲ از ۳۲۴۰

الف معین

(دَ یَّ) (مص جع.)۱- انسان بودن.۲- به فضایل انسانی آراسته بودن.

الف معین

(~. جَ) (اِمر.) جشنی در روز آذر (نهم) از ماه آذر، در این روز به زیارت ...

الف معین

(~. رَ) (ص مر.)نیکو - رفتار، نیکوخصال.

الف معین

(~.) (اِمر.) = آذربویه: گیاهی است جزو تیرة اسفناج و خودرو است و برگ‌ها...

الف معین

(دَ مَ) (اِمصغ.)۱- آدم کوچک.۲- مترسک.

الف معین

(~. بَ) (اِ.) نام یکی از سه آتشکدة بزرگ دورة ساسانی که در ریوند خراسان...

الف معین

(دَ. کُ) (ص فا.)کشندة آدم، قاتل انسان.

الف معین

(~.) (ص نسب.) منسوب به آذربایجان، از مردم آذربایجان.

الف معین

(~. قَ) (اِ.) کنایه از: کمیابی آدم‌های شایسته و کارآمد.

الف معین

(~. اَ) (اِفا.) آتش افروز، آذرافروز.

سایدبار