بایگانی‌های زبان - صفحه ۳۲۰۵ از ۳۲۴۰

گ معین

(مِ) (اِ.) علامتی که به این شکل «» در دو طرف کلمه می‌گذارند.

گ معین

(رُ) (اِ.) بحبوحه، هنگامه.

معین ی

(ن) (ص مر. ق مر.) از روی یاری، سوبسید.

معین ی

(وَ) (ص فا.) آن که به یاد آورد، آن چه به یاد آورد.

معین ی

(اَ لْ لا) (ندا.)۱- لفظی است که مردان هنگام ورود به خانه گویند، تا اگ...

گ معین

(اِ.) آلتی برای قطع کردن سَر مجرمان که در سال ۱۷۹۲ م. در فرانسه به کا...

گ معین

(رِ) (اِ.) وسیله‌ای برای گرفتن و نگه داشتن چیزی.

معین ی

(اِ.) توانایی، نیرو.

معین ی

(گ ِ ر ِ تَ) (مص م.)۱- آموختن، ۲- حفظ کردن، از بر کردن.

معین ی

(ئِ س) (حامص.) پایان دوران تولیدمثل و قطع عادت ماهانه در زنان.

سایدبار