بایگانی‌های زبان - صفحه ۶۱ از ۳۲۴۰

الف معین

(بِ) (اِ.) آشکوب.

الف معین

(زِ)(اِ.)آغاره، دوالی که بین رویه و تخت کفش دوزند تا آب و خاک به درون ...

الف معین

(اِ.)۱- هر طبقه از ساختمان.۲- هر یک از طبقات نه گانة آسمان ؛ سپهر.۳- ...

الف معین

(دَ) (مص ل.) شروع کردن.

الف معین

(اِ.) اول، شروع، ابتدا.

الف معین

(دَ)۱ - (مص م.)خیساندن، نم دادن.۲- آمیختن.۳- سرشتن.۴- (مص ل.) نم کشیدن...

الف معین

(اِ.)نوعی جامة ابریشمین ضخیم که مردان از آن لباده، عبا و سرداری درست م...

الف معین

(اِ.) مهر، خورشید.

الف معین

(غَ دَ) (مص م.) نک آغاریدن.

الف معین

(اِ.) = آغول: نگریستن از گوشة چشم از روی خشم.

سایدبار