بایگانی‌های زبان - صفحه ۶۲ از ۳۲۴۰ - لغت نامه زردیس

الف معین

آغستن

(غِ تَ) (مص. م) آغندن، آکندن، پر کردن.

الف معین

آفاق

(اِ.) جِ افق.۱- کرانه‌های آسمان، دشت.۲- عالم، جهان.

الف معین

آغز

(غُ) (اِ.) نک آغوز.

الف معین

آفات

(اِ.) جِ آفت ؛ آفت‌ها، آسیب‌ها.

الف معین

آغری

(غَ) (اِ.) نک آغاری.

الف معین

آف

(اِ.) مهر، خورشید.

الف معین

آغردن

(غَ دَ) (مص م.) نک آغاریدن.

الف معین

آغیل

(اِ.) = آغول: نگریستن از گوشة چشم از روی خشم.

الف معین

آغر

(غَ) (اِ.) خشک رود، مسیر سیلاب که در بعضی جاهای آن آب مانده باشد.

الف معین

آغچه

(چِ) (اِ.) پول کوچک.

سایدبار

باز کردن سایدبار