بایگانی‌های زبان - صفحه ۹۸ از ۳۲۴۰

الف معین

(ژِ) (ص. اِ.)۱- ویژه، خالص.۲- معشوق، یار یا دوست نزدیک.

الف معین

(~.) (اِ.) دلیل، برهان.

الف معین

(شَ)(اِ.)گیاهی است معطر و صحرایی با گل‌های سفید و برگ‌های کوچک شبیه نع...

الف معین

(اِ.) پناه، مستمسک.

الف معین

(مَ) (اِ.)اصطلاحی است درشطرنج، و حالت مهره‌ای که اگر آن را از جوار شا...

الف معین

(اِ.) آویزان، کنایه از: آدم مزاحم.

الف معین

(کِ) (حامص.) وارسی شل یا سفت بودن پیچ و مهره‌ها و سفت کردن پیچ‌های شُ...

الف معین

(~. بَ) (اِ.) بند ناف.

الف معین

(دَ) (مص ل.)۱- درهم آمیختن.۲- چاشنی به خوراک زدن.

الف معین

(زِ) (اِمر.)۱- گوشواره.۲- آپاندیس.

سایدبار