بایگانی‌های ح - صفحه ۸ از ۵۷

ح معین

(فِ ظِ) (اِفا.) ذهن، قوه‌ای که ضبط و نگهداری مطالب را به عهده دارد.

ح معین

(~.) (اِفا.) آراسته، مزین، متحلی.

ح معین

(فِ) (اِفا.)۱- نگهبان، حارس.۲- از بَر کنندة قرآن.

ح معین

(لِ) (ص.) بسیار تیره.

ح معین

(فِ) ۱- (اِفا.) حفر کننده.۲- (اِ.) سُم. ج. حوافر.۳- کفش چوبی.

ح معین

(لِ) (اِفا.) ماده و دوایی که زایل کننده و سترندة موی باشد مانند زرنیخ...

ح معین

(فِ) (ص. اِ.)۱- فرزندزاده.۲- خدمتکار. ج. حفده.

ح معین

(حَ تّا) (حراض.) تا، تا آن که.

ح معین

(حَ) ۱- (مص م.) زندانی کردن، بازداشتن.۲- (اِ.) زندان.

ح معین

(حُ) (اِ.) جِ حتف ؛ مرگ‌ها، هلاک‌ها.

سایدبار