بایگانی‌های خ - صفحه ۲ از ۹۲

خ معین

(س ِ) (ص.) رانده شده، دور داشته.

خ معین

(رِ)۱- (اِمص.) خاریدن.۲- (اِ.) گر، بیماری پوستی که با خارش همراه است.

خ معین

(دِ مِ) (اِفا.) خدمتکار زن، کنیز، کلفت. ج. خادمات.

خ معین

(س ِ) (اِفا.) زیانکار، زیان رسیده.

خ معین

(رِ) (اِمر.) جای پرخار، خارسان.

خ معین

(دِ) (اِفا.) خدمتگزار، مستخدم. ج. خُدّام.

خ معین

(اِمر.)جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید می‌آید، منشأ، منبع.

خ معین

(خَ سَ)(اِمر.)۱- گیاهی است بیابانی با شاخه‌هایی که روی زمین می‌خوابد...

خ معین

(دِ) (اِفا. ص.)فریبنده، خدعه کننده.

خ معین

(تِ) (ص مف.)۱- بلند شده.۲- پدید آمده.

سایدبار