بایگانی‌های ر - صفحه ۱۷ از ۱۰۲

ر معین

(نَ) (ص مر.) راهنما، راهبر.

ر معین

(هُ)۱- (اِ.) راه‌های اصلی و فرعی.۲- (ق.) گاه و بیگاه، در هر فرصت.

ر معین

(رِ. خا) (ص فا.) نزول خور، آن که ربا خورد.

ر معین

(یِ) (اِفا.)۱- پیشرو.۲- جوینده.۳- جاسوس.۴- کسی که او را برای یافتن جا...

ر معین

(~.) (اِ.) جِ ربح ؛ سودها.

ر معین

(یِ حِ) (اِ.) بوی، بوی خوش.

ر معین

(رَ یا رُ) (اِ.) از آلات موسیقی زهی، مانند طنبور که با دست یا آرشه نو...

ر معین

(یِ) (اِفا.)۱- بو دهنده.۲- بو کننده.

ر معین

(رِ) (اِ.) پولی که بستانکار از بدهکار بابت منافعِ پول خود می‌گیرد.

ر معین

(یِ) (اِفا.) جاری، روان.

سایدبار