بایگانی‌های ر - صفحه ۱۸ از ۱۰۲

ر معین

(یِ) (اِفا.)۱- صاف، صافی.۲- خوش آیند.

ر معین

(کِ) (اِفا.) ایستاده، بی حرکت.

ر معین

(رَ بّ) (ص نسب.) عابد، عارف، خداشناس. ج. ربانیون، ربانیین.

ر معین

(یِ) (اِفا.)۱- رساننده، بالنده.۲- زیبا.

ر معین

(کِ) (اِ.)۱- ابزاری به شکل یک صفحة توری گرد مسطح دارای دستة بلند که د...

ر معین

(رُ یّ) (اِ.) جِ رباعیه (رباعی).۱- اشعار چهار مصراعی.۲- دندان‌های ارب...

ر معین

(یِ) (اِفا.) رام کنندة ستوران.

ر معین

(کِ) (اِفا.) سوار، سواره.

ر معین

(~.) (اِ.) شعری دارای چهار مصراع که مصراع‌های اول و دوم و چهارم هم قا...

ر معین

(~.) (اِ.) تیر با پر.

سایدبار