بایگانی‌های ز - صفحه ۴۳ از ۶۰

ز معین

(زَ) (اِ.) زنگ فلزات، آیینه و جز آن.

ز معین

(زِ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) از پا درآمدن، از میدان به در رفتن.

ز معین

(زَ. زَ دَ) (مص ل.) زنگار گرفتن فلز و آیینه و مانند آن.

ز معین

(زِ بَ) (اِمر.) نوعی گردن بند.

ز معین

(زَ گِ تَ) (اِمر.) فاصلة کوتاه پس از پایان یک جلسه درس که به شاگردان ...

ز معین

(زُ) (اِ.) بوی بد، گند.

ز معین

(~.) (اِ.) شکوفة درخت و گیاه. ج. ازهار، زهور.

ز معین

(زِ) (اِمر.) زن و فرزند، نسل، فرزند.

ز معین

(~. نَ دَ) (مص ل.) کنایه از: عاجز شدن در جنگ.

ز معین

(زَ چَ یا چِ) (اِمر.) نگاهی که از روی خشم و غضب کنند.

سایدبار