بایگانی‌های س - صفحه ۲ از ۱۵۹

س معین

(تَ) (اِ.) نوعی پارچة نخی مانند اطلس.

س معین

(بُ) (اِ.) آهن سخت و خشک. شابرقان و شابورقان نیز گویند.

س معین

(تْ) (اِ.) والی، حاکم.

س معین

(بِ حَ یا حِ) (اِفا.) مؤنث سابح ؛۱- شناور، شناکننده، ۲- کشتی، ۳- ستار...

س معین

(تِ) ۱- (اِفا.) پوشاننده، پنهان - کننده.۲- (اِ.) پوشش.

س معین

(بِ) (اِفا.) فرشتگانی که میان زمین و آسمان تسبیح کنند.

س معین

(دَ) (مص مر.) (عا.) نک ساییدن.

س معین

(بِ) (اِفا.)۱- شناکننده، شناور.۲- تندرونده، تندرو. ج. سابحات

س معین

(رَ) (ص.) مخنث، هیز، امرد.

س معین

(اِ.) سایبان، دالان سر پوشیده.

سایدبار