بایگانی‌های غ - صفحه ۳۹ از ۵۵

غ معین

(غَ. دَ. کُ نَ) (اِمر.) (عا.) داریه.

غ معین

(غَ چِ) (حامص.)۱- روستایی بودن.۲- زندگانی کردن مانند اوباش.

غ معین

(~. خُ رَ) (اِمر.) پرنده‌ای ا ز راستة بلندپایان که جثه‌ای بزرگ دارد ...

غ معین

(غَ. اَ) (ص فا.) آن که تولید غم کند، غم آور.

غ معین

(~. هَ) (ص فا.) بیرون کنندة غم.

غ معین

(غَ) (اِ.) اندوه، حزن.

غ معین

(غَ ژَ) (اِ.) لجن، گِل و لای سیاهی که در ته حوض‌ها و جوی‌ها جمع می‌شود...

غ معین

(غَ)(اِ.) = غلیواژ: زغن، مرغ گوشت رُبا.

غ معین

(غَ مّ زِ یا زَ) (ص.)۱- مؤنث غماز.۲ - دختر نیکو پیکر در هنگام غمزه ...

غ معین

(غَ) (اِمص.)۱- تشنگی شدید.۲- سوزش درون.۳- دشمنی، حقه.

سایدبار