بایگانی‌های غ - صفحه ۵ از ۵۵

غ معین

(مِ) (اِ.) کبره، پینه.

غ معین

(دِ) (اِفا.) بی وفا، خیانتکار.

غ معین

(اِفا.) گمراه. ج. غاوون ؛ غوات.

غ معین

(~.) (ص فا.) کنایه از: بوی خوش دهنده.

غ معین

(شَ) (اِمر.) چوبی که بدان گاو را رانند.

غ معین

(~. اَ دِ) (ص مف.)۱- آن چه به غالیه اندوده باشد.۲- سیاه.

غ معین

(وَ یا وُ)۱- خیاری که برای تخم بگذارند تا بزرگ شود.۲- خوشة انگور رسیده...

غ معین

(~. اَ یِ) (اِمر.) ابزاری که با آن غالیه را بر اندام می‌مالیدند.

غ معین

(~. کَ دَ) (مص ل.) مدفوع کردن.

غ معین

(اِ.) نک غال.

سایدبار