بایگانی‌های زبان - صفحه ۱۱۲ از ۳۲۴۰

الف معین

(اِ تِ) ۱- (مص ل.) شاد شدن، شادمان گردیدن.۲- (اِمص.) شادی، خوشی.۳- را...

الف معین

( اَ) (اِ.)قرض، دین. وام و اوام نیز گویند.

الف معین

(اِ تِ) (مص ل.) انس گرفتن به، الفت گرفتن با.

الف معین

( اِ) (اِ.) = آباقا: برادر مهتر یا کهتر پدر. آباقا.

الف معین

(اِ تِ) (مص م.) نهادن، ساختن، بنا کردن.

الف معین

(اَ عِ) (اِ.) جِ ابعد؛ بیگانگان، آنان که نسبت دور دارند.

الف معین

(اِ تِ) (مص ل.)۱- تر شدن.۲- خوب شدن حال پس از بیماری و سختی.۳- چاق شد...

الف معین

( اَ) (اِ.) جِ باطل ؛ سخنان یاوه و بیهوده، چیزهای باطل.

الف معین

(اِ تِ) (مص م.) بلعیدن، فرو دادن، قورت دادن.

الف معین

(اِ.) (اِ.)۱- ریسمانی که به وسیلة آن خردة دست شتر بربندند تا دست از ز...

سایدبار