بایگانی‌های س - صفحه ۳۸ از ۱۵۹

س معین

(سُ) (اِ.)۱- پایة سنگی یا چوبی یا سیمانی که در زیر بنا سازند.۲- دیرک خ...

س معین

(~.) (حامص.) نازایی.

س معین

(س) (اِ.) زخم، چرک و خون.

س معین

(~.) (ص مر.) کسی که به امور چهارپایان رسیدگی می‌کند.

س معین

(سَ تَ وَ) (ص.) نازا، عقیم، زنی که بچه نیاورد.

س معین

(س)۱- (ص.) هر چیز راست و بلند ایستاده.۲- (اِ.) بلندی سر کوه.

س معین

(سُ) (اِ.) چهارپا، حیوان بارکش.

س معین

(سُ رِ یا رَ) (اِ.) آن چه که بدان پوشیده شوند. ج. بستر.

س معین

(س دَ) (مص ل.) نک ستیهدن.

س معین

(سُ دِ) (ص مف.) مدح شده، ستایش شده.

سایدبار