بایگانی‌های ت - صفحه ۱۰ از ۲۳۲

ت معین

(زَ دَ) (مص م.) مبادله کردن چیزی با چیز دیگر.

ت معین

(اِ.) نامی که در گذشته به مغول اطلاق می‌شد.

ت معین

(اِ.)۱- دویدن اسب.۲- دو، دویدن.۳- حمله کردن، هجوم آوردن. ؛ ~ و تالان ...

ت معین

(اِ.) گرفتگی زبان، لُکنت.

ت معین

(اِ.) نک تاغ.

ت معین

(بِ) (اِ.) زیردست، سربازی که درجه ندارد.

ت معین

(اِ.)۱- غیرترک و عرب، آن که به زبان فارسی تکلم کند.۲- سکنة کنونی کشور ...

ت معین

(~.) (مص ل.)۱- درخشیدن.۲- گرم شدن.

ت معین

(وَ) (ص مر.)۱- دارای تاج.۲- پادشاه، سلطان.

ت معین

(تَ اَ بّ) (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.

سایدبار