بایگانی‌های ت - صفحه ۹ از ۲۳۲

ت معین

(~.) (ص مف.) پیچیده، به هم بافته.

ت معین

(تَ یِ یا یَ) (اِ.) نوشته‌ای که در آن درستی مطلبی یا صلاحیت کسی در مو...

ت معین

(~. شُ دَ) (مص ل.)۱- پیرو شدن.۲- بنده و فرمانبردار گشتن.

ت معین

(دَ) (مص م.)۱- تافتن، پیچ دادن، خماندن.۲- زلف و ریسمان و امثال آن را پ...

ت معین

(وَ) (ص مر.)۱- دارای تاج.۲- پادشاه، سلطان.

ت معین

(تَ اَ بّ) (مص م.) کسی را به پدری گرفتن.

ت معین

(جِ) (اِفا.) بازرگان. سوداگر. ج. تجار.

ت معین

(بُ) (اِ.) بالاخانة کوچک، غرفه.

ت معین

(ص فا.)۱- دارندة تاج، نگاه دارندة افسر.۲- پادشاه، سلطان.۳- بزرگ، سرور....

ت معین

(اِ.) سلام خاص که مغولان سلاطین و خوانین را می‌دادند، بدین طریق که با...

سایدبار