بایگانی‌های ت - صفحه ۱۱ از ۲۳۲

ت معین

(تِ لِ) (اِ.) سفره، خوان.

ت معین

(بِ) (اِ.) جِ تابع.۱- تابعان.۲- آنان که اصحاب رسول را دیده باشند.

ت معین

(زَ دَ) (مص م.) مبادله کردن چیزی با چیز دیگر.

ت معین

(اِ.) نامی که در گذشته به مغول اطلاق می‌شد.

ت معین

(اِ.)۱- دویدن اسب.۲- دو، دویدن.۳- حمله کردن، هجوم آوردن. ؛ ~ و تالان ...

ت معین

(اِ.) گرفتگی زبان، لُکنت.

ت معین

(اِ.) نک تاغ.

ت معین

(بِ) (اِ.) زیردست، سربازی که درجه ندارد.

ت معین

(اِ.)۱- غیرترک و عرب، آن که به زبان فارسی تکلم کند.۲- سکنة کنونی کشور ...

ت معین

(~.) (مص ل.)۱- درخشیدن.۲- گرم شدن.

سایدبار