جستجو
لغت نامه
صفحه اصلی زردیس
پیشنهاد کلمه
همه کلمه ها
منو
ش
معین
شب
(شَ بّ) (اِ.) نوعی از زاج که بیشتر در یمن به دست آید؛ شب یمانی، زاج س...
ش
معین
شب نهه
(شَ نِ هَ یا هِ) (اِمر.) گنج زر و جواهری که در زیر زمین دفن کنند.
ش
معین
شاییدن
(دَ) (مص ل.) شایستن.
ش
معین
شبست
(ش بِ) (ص.) ۱- ناپسند، زشت.۲- هراسناک.
ش
معین
شباط
(شُ) (اِ.) پنجمین ماه سال سریانی مأخوذ از نام یازدهمین ماه سال یهودیا...
ش
معین
شبروی
(~. رَ) (حامص.)۱- شبگردی، در شب سفر کردن.۲- شب زنده داری، پارسایی.۳- ر...
ش
معین
شباشب
(شَ شَ) (اِمر. ق مر.) همة شب.
ش
معین
شبرو
(~. رُ) (ص فا. اِ.)۱- کسی که در شب راه برود یا سفر کند.۲- اسبی که در ش...
ش
معین
شبادان
(شَ) (اِمر.)۱- آن جا که شب آرام گیرند.۲- زیرزمین عمیق خانه که در تابس...
ش
معین
شبرم
(شَ رَ) (اِ.) شیرک، گیاهی شیردار با ساقة سرخ رنگ که در کنار رودها میر...
«
‹
17
18
19
20
21
›
»
باز کردن سایدبار
فروشگاه
خانه
جستجو
لغت نامه
صفحه اصلی زردیس
پیشنهاد کلمه
همه کلمه ها