بایگانی‌های ش - صفحه ۲۴ از ۱۰۴

ش معین

(ش) (اِ.) شیر بچه‌ای که شکار کند؛ بچه شیر؛ ج. شبال.

ش معین

(~.) (حامص.) شب زنده داری.

ش معین

(بَ) (مص ل.) آرزومند گشتن به جماع، شدت شهوت.

ش معین

(~.) (اِمر.) سحرگاه.

ش معین

(~. کَ دَ) (مص ل.) آخر شب از جایی به جایی رفتن.

ش معین

(~.)۱- (اِ.) سحر، سحرگاه.۲- (حامص.) سفر کردن هنگام سحر.

ش معین

(شَ) ۱- (اِمص.) پراکندگی.۲- (ص.) پراکنده.

ش معین

(~.)۱- (ص مر.) تیره.۲- (اِمر.) گوهر شب چراغ.

ش معین

(شَ تَ) (ص نسب.) زمستانی.

ش معین

(شَ تَ یا تِ) (اِ.) حشره‌ای ریز که آفت درختان است.

سایدبار