بایگانی‌های گ - صفحه ۸۳ از ۸۸ - لغت نامه زردیس

گ معین

گوینده

(یَ دِ) (اِفا.)۱- سخنگو.۲- آن که شغلش در رادیو و تلویزیون گویندگی است....

گ معین

گوهری

(~.) (ص نسب.)۱- گوهرفروش، زرگر.۲- ذاتی، سرشتی.۳- اصیل، پاک نژاد.

گ معین

گوشه گرفتن

(~. گِ رِ تَ) (مص م.) گوشه - نشینی کردن.

گ معین

گوشانه

(نِ) (اِ.) گوشه، کمینگاه.

گ معین

گوسپند

(پَ) (اِمر.) نک گوسفند.

گ معین

گیا

(اِ.) مخفف گیاه.

گ معین

گویش

(یِ) (اِمص.) گفتن، گفتار.

گ معین

گوهردار

(~.) (ص فا.) شمشیر آب داده و جوهردار.

گ معین

گوشه چشم

(~. چَ) (اِمر.) کنایه از: توجه و التفات مختصر و کوتاه.

گ معین

گوشان

(اِ.) افشرة انگور، شیرة انگور.

سایدبار

باز کردن سایدبار