بایگانی‌های فارسی - صفحه ۳۲۰۵ از ۳۲۴۰

معین ی

(دَ) (مص م.) یافتن، پیدا کردن.

گ معین

(بُ دِ) کنایه از: زن بی شرم و حیا.

گ معین

(اِمر.) مابین چشم و گوش، شقیقه.

معین ی

(اِ.)۱- آن چه در یاد می‌ماند.۲- هر علامت و نشانی که برای یادآوری قرار...

معین ی

(اِ.)۱- اسب باری، اسب بارکش.۲- (عا.) نادان، نفهم. ؛ ~ برداشتن کسی کن...

گ معین

(بُ دَ) (مص ل.) رسمی در سوگواری که زنان به هنگام عزاداری گیسوی خود را ...

گ معین

(ص.) پریشان، آشفته.

معین ی

(اِ.)۱- یادگار، یادگاری.۲- مراسمی که به یاد کسی برگزار شود. ؛ مجلس ~...

معین ی

(بَ د) (اِفا.)۱- دریابنده، درک کننده.۲- پیدا کننده.

گ معین

(اِ.) زلف، موی بلند سر زنان که از پشت گردن بلندتر باشد. ج. گیسوان.

سایدبار