بایگانی‌های فارسی - صفحه ۳۲۰۹ از ۳۲۴۰

معین ی

(وَ) (حامص.) تذکر.

معین ی

(ب) (اِ.) زمین یا دهی که پادشاه برای امرار معاش به کسی می‌داد.

گ معین

(وِ) (اِ.) نوعی کفش که رویة آن از نخ یا ابریشم بافته می‌شود. ؛ ~ها را...

گ معین

(اِ.) موی بلند، گیسو.

معین ی

(وَ. شُ دَ) (مص ل.)۱- به خاطر آوردن.۲- به خاطر آوردن چیزی یا شخصی.

معین ی

(اِفا.) در ترکیب، به صورت مزید مؤخر به معنی یابنده آید: دیریاب، فلزیاب...

گ معین

(مِ) (اِ.) علامتی که به این شکل «» در دو طرف کلمه می‌گذارند.

گ معین

(رُ) (اِ.) بحبوحه، هنگامه.

معین ی

(ن) (ص مر. ق مر.) از روی یاری، سوبسید.

معین ی

(وَ) (ص فا.) آن که به یاد آورد، آن چه به یاد آورد.

سایدبار