بایگانی‌های فارسی - صفحه ۵۱ از ۳۲۴۰

الف معین

(~. غُ رُِ) (اِمر.) نک آسمان غرنبه.

الف معین

(~. غُ رُ بِ) (اِمر.) (عا.) = آسمان غرغره. آسمان غرش: رعد، تندر.

الف معین

(~. سَ) (ص فا.) طالع بین.

الف معین

(~.) (اِمر.) نام روز بیست و هفتم از هر ماه خورشیدی.

الف معین

(~. دَ رُِ) (اِمر.) کاهکشان، کهکشان.

الف معین

(~. طِ) (ص مر.)آسوده - دل، فارق البال.

الف معین

(~. جُ) (ص مر) تهیدست، فقیر.

الف معین

(اِ.)۱ - زخم، صدمه.۲- رنج.۳- آفت، بلا.۴- آزار.۵- زیان، ضرر.

الف معین

(ص نسب.) منسوب به قارة آسیا، اهل قارة آسیا (یکی از پنج قارة کرة زمین)....

الف معین

(کَ دَ) (مص م.) خرد و آرد کردن غله و حبوبات و مانند آن به وسیلة آسیا.

سایدبار